Unieke Perry met een geschiedenis


Eind november gingen we langs bij Tom Oliver, de koning onder de Herefordshirese ciderproducenten. In zijn prijzenkast staan meer prijzen dan er wespen zitten in een cider fabriek. In Toms kelder prijkt dan ook een heuse cider wall of fame.

Tom werkt samen met de 'National Collections Plant Heritage'  die instaat voor het in stand houden van oude appelrassen in historische boomgaarden. Deze zijn gelegen in Herefordshire en bevatten meer dan 150 cider appel- en perenvariëteiten. Deze appels en peren gebruikt Tom voor zijn uitzonderlijke ciders.

Terwijl we overspoeld werden met verhalen, anekdotes en ciderweetjes, schonk Tom ons een speciale perry uit. Eén met een geschiedenis. Eind 18e eeuw was Herefordshire immers de perrystreek bij uitstek, met naam en faam over heel Europa. Het glooiende landschap was bezaaid met oude hoogstam perenboomgaarden. Het meest voorkomende ras was toen de Coppy. Gekend voor zijn enorme bomen die meer dan 250 jaar productief kunnen zijn.

Vanaf de 19e eeuw kende de perryproductie in Herefordshire echter een sterke neergang. Boomgaard na boomgaard verdween en de oude tradities en recepten raakten in de vergetelheid. Tom Oliver peuterde diep in deze geschiedenis en vond nog één boom van deze variëteit, de allerlaatste van zijn soort. Deze boom draagt om de twee jaar vruchten en hiervan maakt Tom een perry die zijn gelijke niet kent. Met een uitgesproken bloemige smaak lijkt het alsof hij gemaakt is van de bloesems van de boom, in plaats van de vruchten.

Samen met de National Perry Pear Centre werkt Tom nu aan nieuwe aanplantingen van deze soort, zodat de generaties die na ons komen ook nog kunnen genieten van dit fantastische product.